مرامنامه ی غم

چرا به سادگی سبزه ها قسم نخورم؟

چرا به آبی بی انتها قسم نخورم؟

هنوز کاسه ی شب از سکوت لبریز است

هنوز باغچه مجروح دست پاییز است

... 

                                                م.ن