ای کاش می شد اما...

ع.سعیدی

ادامه نوشته

لینک به مطلب وبلاگ "رفتن رسیدن است"

بعد از خواندن این مطلب تازه فهمیدم تا بحال چقدر خودخواهانه فکر میکردم. من از مارک بدم میامد... چون فیس بوکش را زیاد دوست نداشتم... چون به نظرم الکی بزرگش کرده بودند... ولی بعد از خواندن این مطلب فهمیدم که نه... من حسادت میکردم. که من فکر میکردم فقط خودم تلف شده ام... فقط خودم نابود شده ام... با خواندن این مطلب دلم برای همه مان تپید... برای همه کسانی که میشناسم و نمیشناسم و میدانم که حیف شده اند...

لینک مطلب " از مهدی25ساله، مشمول سربازی، به مارک عزیز، 26 ساله، موسس facebook و چهره سال تایم"

 

 

هتاو

هدفمند کردن یارانه ها و آموزه های دینی

یکی از مواردی که این روزها در مورد هدفمند کردن یارانه ها بر آن تاکید می شود جلوگیری از اسراف و مصرف صحیح منابع است.موضوعی که از دوران کودکی در ذهن ما نقش بسته و اگر به حافظه تاریخی خود رجوع کنیم احادیث و روایات متعددی را که روی دیوارها، پلاکاردها، تراکت ها، روزنامه دیواری ها و کتاب های دینی نوشته و یا بصورت شعار هفته در صفوف صبحگاهی مدارس تکرار می شد به خاطر خواهیم آورد:

 

 

 

                                                                                                 نقطه سر خط

ادامه نوشته

برای اولین برف

می رسد از آسمان

روی شانه های باد

دانه دانه، حرف حرف

شعر تازه و سپید

روشنی به نام برف.

(فقط امیدوارم تکراری نباشد)

الف. تنها

حوا یا آدم؟

این مطلب توسط خودم و از ترس سانسور شده است..

عمرش در وبلاگ ما در حد دقیقه بود... اما به احترام خودم، نوشتنم و امید روزی که بتوانم بدون ترس بنویسم جایش را خالی میگذارم... شاید دیر نباشد روزی که نترسم...

برای دوستانم ایمیل کردم . اگر فکر کردید بی خود ترسیدم بگویید، به شما اعتماد دارم...دوباره میگذارمش... اما دیگر لذتی ندارد

پنج شنبه ساعت ۱۰:۵۸:

بعد از نظر دوستان تصمیم بر این شد که مطلب را در وبلاگ هم بگذارم...

یکی بود یکی نبود، زیر گنبد کبود خدا و حوا و آدم و بقیه فرشته هایی که خدا تازه تازه خلق کرده بود دور هم تو بهشت به خوبی و خوشی زندگی میکردن.

 

                                                                                                           هتاو

ادامه نوشته

مدار استحاله

سعیدی

ادامه نوشته

هر دو نسل باید بیاموزیم اعتماد نکردن را

برای خریدی سنگین به فروشنده‌ای اعتماد کردم و البته شد، آنچه شد. خبر دارم که یکی از دوستان نزدیک هم کمابیش چنین زیانی را متحمل گردید. اتفاقی است که افتاده و قصد شکوه و شکایت ندارم که به قول معروف «خود کرده را تدبیر نیست» و ملامت شنیدن رواست. اما : 

الف. تنها

ادامه نوشته

سیب

دوباره سیب بچین حوّا...

                        من خسته ام...

                                    بگذار از اینجا هم بیرونمان کنند.

 

ـ(نویسنده: فعلا برای من ناشناس)

 

                                                                                                                   هتاو

وقتی می‌گوییم درد دل کردن، به‌راستی منظورمان چیست؟

سالهاست از خودم می پرسم، وقتی دوستان به هم می‌گویند درد دلی بکنیم، به‌راستی منظورشان چیست. حرف دل را فهمیدن یعنی چه؟ اصلاً کدام حرف دل و سفره دل؟ شکایت از غم آب و نان؟ بی‌صداقتی دیگران؟ بی‌اعتنایی آدمیان؟ آیا به‌راستی باید این دردها را وقعی نهاد؟ به گمان من تنها چیزی که  ارزش گفتن را دارد، گفتن از تنهایی است. منظورم از تنهایی، غم اصیل وجود است، غربت آدمی، بهت او از دلیل هستی، جز این هرچه می نگرم، درد دلی نمی‌بینم. اما مگر تنهایی را چاره‌ای هست؟ به گمانم نه، اما گفتن، شاید تنها درد تنهایی را اندکی قابل تحمل‌تر می‌کند. به قول آن ضرب المثل معروف انگلیسی: Misery Loves Company (بدبختی عاشق یافتن شریک است).

الف. تنها

ادامه نوشته

رنج

به دوش نه،

که به آغوش کشید بایدت

ای رنج!

که به استواری تو بر تردید درون،

و به صلابت تردید بر بودن من

هیچا که گواهی نیست

الف. تنها

داغ کهنه

ع.سعیدی

ادامه نوشته